کد خبر: 7404تاریخ انتشار : ۱۵:۱۷:۱۴ - سه شنبه ۱۴ فروردین ۱۳۹۷

یاداشت/عبدالحسین احمدیان؛

دکترین دو ماه دیگه!

گویا سیاست این است مردم ایران مدام منتظر آن باشند که قرار است دو ماه دیگر آمریکا برای آنان کاری انجام بدهند. مردم چشم شان به دست ترامپ باشد، که قرار است چه چیز امضا کند!؟

به گزارش بهجت خبر؛ عبدالحسین احمدیان از فعالان فرهنگی فومنی در یادداشتی با عنوان دکترین “دو ماه دیگه” سیاست های خصمانه ایالات متحده را مورد بررسی قرار داده است.

در نگاهی اجمالی به اتخاذ سیاست آمریکا نسبت به ایران در حداقل ۶ سال گذشته متوجه می شویم که یک رویه همواره جاری بوده است. آنهم اینکه “دو ماه دیگه نتیجه مشخص میشه” زمانی گفتند دو ماه دیگر مذاکرات به فلان مرحله از نتیجه می رسد و پس از آن مدام دو ماه به دوماه وقوع نتایج مذاکرات را تمدید کردند. در نهایت مذاکرات با عنوان برجام به پایان رسید اما موضوع “دوماه دیگه” به پایان نرسید.

باز قرار شد دوماه دیگه مشخص شود ایران به تعهدات خود عمل کرده و باز دوماه دیگه مشخص شود فلان و فلان و این دو ماه دیگه بر سر زبان ایرانیان ماند. اوباما رفت. از اولش هم او با ما نبود. او فقط آمده بود تا پس از یک دوره کثیف کاری های آمریکا به دست بوش، یک ویترین شیک جهت جذب مشتری برای آمریکا بشود تا چهره ی ظاهریه آمریکا را تطهیر کند. دوران او به پایان رسیده بود و باید اوباما و دوستانش می رفتند و لازم بود اینبار برای مدیریت دنیا شخصی بر سر کار بیاد که بشود پشت دیوانگی های او پنهان شد و سیاست های مستکبرانه ی همیشگی را دنبال کرد و ترامپ آمد.

او با بی آبرویی و دیوانگی آمد او در حالی آمد که چهره ی او به دنیا بعنوان یک پولدار عیاش زنباره معرفی شده بود. که نباید به کارهای او اعتنا کرد. احمق و دیوانه است دیگر، چه میشود کرد. شما مراقب خودتان باشید. ترامپ در همان ابتدا هم با چند حرکت نمایشی مثل ممنوع کردن ورود اتباع چند کشور از جمله ایران به آمریکا به دنیا القا کرد که نامبرده دیوانه می باشد و باید پذیرفت که نابخردانه ترین کارها از او ممکن است سر بزند و از آن پس بود که ماجرای دو ماه بعد به تصمیمات یک دیوانه نما گره خورد و از همان ابتدا مدام قرار است ترامپ در مورد برجام تصمیم بگیرد. کی ؟مشخص است دیگر “دو ماه دیگه”

گویا سیاست این است مردم ایران مدام منتظر آن باشند که قرار است دو ماه دیگر آمریکا برای آنان کاری انجام بدهند. مردم چشم شان به دست ترامپ باشد، که قرار است چه چیز امضا کند!؟

ضمن عرض پوزش این سیاست آمریکا دقیقا مصداق همان ضرب المثل قدیمی است؛ بزک نمیر بهار میاد کمبزه با خیار میاد

حالا این سیاست چه سودی برایشان دارد؟ برای کشوری مثل ایران که سیاستمداران آن اعتراف دارند که مشکل آب خوردن مردم با برجام حل می شود و خصوصا در سالهای اخیر هیچ وقت نتوانسته اند این اطمینان را به مردم بدهند که توان حل مشکلات بدون تکیه به بیگانگان را دارند. سیاست “دوماه دیگه” مثل زلزله عمل می کند. هر فعالیت و تصمیم اقتصادی چه خرد و چه کلان منتظر رویدادهای دو ماه دیگر می شود.

در کشوری مثل ایران که دولت در آن توانایی مقتدرانه برای کنترل نرخ ارز ندارد کوچکترین اخم ترامپ موجب ایجاد سونامی نوسان در نرخ ارز می شود. قیمت ها دچار بی ثباتی و مردم دچار بلا تکلیفی می شوند. تجار و مردم سر در گم و ناراضی از وضعیت موجود می شوند. شوک و اضطراب به جامعه وارد می شود. تصمیم گیریهای مردم دچار اختلال می شود و از سویی دیگر کشور در رکود می رود.

از پدری که به فرزندش وعده ی خرید دوچرخه داده بود تا تاجری که بنا بر سرمایه گذاری داشت دست نگه میدارند تا کی؟ تا دوماه دیگه و باز دوماه دیگه و باز… و حالا تا کی آمریکا به این سیاست ادامه خواهد داد.

تا زمانی که تصور کند ما او را باور داریم، تا وقتی که به وعده ی دو ماه بعد او نخندیده ایم. آری! وقتی او می گوید برجام را پاره میکنم جواب او فقط یک جمله است؛ شما پاره کن ما آتش می زنیم.

وقتی او می گوید دو ماه دیگر در مورد برجام تصمیم می گیرم باید بدو گفت تصمیم گیریه تو مثل یک دلقک بازیه تکراری است که سالها دیده ایم و دیگر برای ما دیدنی و قابل توجه نیست. تا وقتی که احساس کند ما از اقدام دوماه دیگر او هراس داریم و این وعده های او زندگی ما را دچار اختلال می کند این سیاست آمریکا ادامه خواهد داشت.

باید به او و حامیانش فهماند ما اگرچه خواهان ارتباط و تعامل با دنیا هستیم اما برای بقا خود محتاج تصمیم دو ماه دیگر او نیستیم و توانایی فائق آمدن بر امورات و مشکلات خود را داریم. بله، تکبر در برابر متکبر عبادت است.

پی نوشت؛
دو ماه دیگه نوعی استعاره است و اشاره به وعده های دو یا چند ماهه ی امریکا دارد.

انتهای پیام